Aldursflokkunarkerfi er notað til að tryggja að efni afþreyingar svo sem kvikmynda, myndskeiða, DVD-diska og tölvuleikja sé skýrt merkt eftir aldursflokki í samræmi við efni þeirra. Aldursflokkun gefur neytendum (einkum foreldrum) vísbendingar til að hjálpa þeim að ákveða hvort þeir kaupi tiltekna vöru eða ekki.

Í Evrópu taka nú milljónir leikmanna þátt í tölvu- og vídeóleikjum. Í Bretlandi telja 37% þeirra sem eru á aldrinum 16 til 49 ára sig vera ‚virkir leikmenn‘ (skilgreindir sem núverandi þátttakendur í leikjum í leikjatölvu, lófatölvu eða einmenningstölvu). Til samanburðar eru 28% aldurshópsins 16 til 49 ára á Spáni og í Finnlandi skilgreindir sem ‚virkir leikmenn‘. [Nielsen skýrsla 2008]. Flestir leikirnir (49%) eru við hæfi allra aldursflokka en margir eru aðeins ætlaðir eldri börnum og unglingum. Einnig eru sumir leikir (4%) eru aðeins fyrir fullorðna (eldri en 18 ára).

Aldursflokkun leiks er til staðfestingar um að hann sé við hæfi leikmanna sem hafa náð tilteknum aldri. Í samræmi við það hentar PEGI 7 leikur aðeins þeim sem eru sjö ára og eldri og PEGI 18 leikur er aðeins fyrir fullorðna átján ára og eldri PEGI-flokkunin tekur til þess hvaða aldurs leikur hæfir, ekki hve erfiður hann er.

PEGI flokkunarkerfið er viðurkennt um alla Evrópu og nýtur mikils stuðnings framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins. Kerfið er talið vera lýsandi fyrir samræmingu í Evrópu á sviði barnaverndar.